Bajka i Kirke
Czarny Terier Rosyjski (CTR) to rasa stosunkowo młoda, i jeszcze do niedawna czernysze były na ulicach dość “egzotycznym” widokiem. Charakter, wygląd i wiele innych cech powodują sukcesywny wzrost zainteresowania tą cudowną rasą.
Pierwszy wzorzec CTR został zatwierdzony w 1984 r. przez międzynarodową Federację Kynologiczną i zapisany pod numerem 327 w III grupie FCI (teriery). W 1994 r. przeniesiono je do II grupy FCI - molosy, sznaucery i pinczery.

Czarny terier do normalnego życia potrzebuje bliskiego kontaktu z ludźmi. Jest oddanym członkiem rodziny, jednakże nie powinien być pozostawiony sam sobie. Aby dobrze ułożyć psa trzeba dbać o jego odpowiednie wychowanie już od szczenięcia. Należy konsekwentnie wymagać od nich posłuszeństwa, ale absolutnie bez przemocy. Karanie CTRa poprzez krzyk czy bicie odniesie tylko złe skutki. Psy tej rasy uczą się chętnie i lubią sprawiać przyjemność ludziom. Tu zdecydowanie lepsze efekty odnosi przysłowiowa marchewka niż kij. Czarne teriery nie nadają się absolutnie dla osób nadpobudliwych, brutalnych i nieopanowanych. W nieodpowiedzialnych rękach mogą stać się nawet agresywne i niebezpieczne.
Czarny terier jest psem pewnym siebie i swojej siły. Jego charakter pozwala przejść mu zupełnie obojętnie obok spraw, z którymi wiele innych psów miałoby problem. Jednak, kiedy trzeba pokazać charakter, to każdy czarny instynktownie reaguje wg. poziomu zagrożenia, bez zbędnej agresji. Psy tej rasy nie szczekają wiele, to już raczej trzeba je o to poprosić. W domu zajmują miejsce w najbliższym otoczeniu ludzi, i nie potrzebują go wiele, jakby sugerował ich wygląd. Najlepiej czują sią w bezpośrednim pobliżu człowieka, co praktycznie dyskwalifikuje je jako psy do kojców czy tez do budy !

Prawidłowa pielęgnacja sierści czarnego teriera bywa uciążliwa, ale jeśli chcemy mieć zadbanego, pięknego psa należy siebie i jego jak najszybciej zaprzyjaźnić z grzebieniem, szczotką, szamponem, odżywką. Decydując się na własnoręczne strzyżenie potrzebować będziemy mocnej maszynki do strzyżenia, solidnych nożyczek (najlepiej sprawdzają się długie 7 - 8 calowe) i filcaka do usuwania ewentualnych kołtunów. Ozdobą czarnego teriera jest jego piękna broda, którą należy często myć gdyż przy każdym posiłku narażona jest na umorusanie.

Czarne teriery są dość zdrową rasą. Jednak jak u większości dużych i olbrzymich psów zdarzają się wśród nich choroby stawów – dysplazje. Choroby te w dużej mierze przenoszone są genetycznie. Niemniej jednak, wychowanie i warunki w jakich dorasta pies również mają na to wpływ. Świadomi tego faktu hodowcy wykonują u psów przed ich rozmnożeniem zdjęcia RTG, z których lekarz określa stan stawów (HD i ED) i do hodowli wybieraja tylko zdrowe osobniki. Każdemu młodemu psu można zrobić krzywdę i “popsuć” stawy nieodpowiednio obchodząc się z nim w okresie szczenięcym i młodzieńczym. Absolutnie nie należy przeciążać stawów – pies nie jest konikiem do ujeżdżania przez dzieci. Trzeba uważać też, aby nasz szczeniak nie biegał po schodach i nie skakał przez przeszkody. Nie należy też zabierać młodego psa na wiolokilometrowe przebieżki czy kazać biegać przy rowerze. W czasie intensywnego wzrostu należy szczególnie dbać o właściwe traktowanie i odżywianie naszego psa. Czarny terier, gdy potrzebuje pobiegać po prostu to robi, ma tzw. “głupawki” - przez kilka minut szaleje, biega, po czym uspokaja się. Waga psa ma także wpływ na stan stawów. Zapasiony szczeniak czy młody pies to wcale nie oznaka dobrego zdrowia i odżywiania - generalnie nie należy przesadzać w żadna stronę.

Niestety czarne teriery nie są rasą długowieczną i zdecydowanie za szybko odchodzą. Średnia długość życia to 11-12 lat. Dlatego należy dbać o nie jak najlepiej, by cieszyły nas swoją obecnością jak najdłużej. A każdy, kto posiada czarnego teriera już na zawsze pozostanie wiernym “czernyszomaniakiem”, bo to są naprawdę wyjątkowe psy - jak my mogliśmy tak długo bez nich żyć ???.